شماره ۱۳۲ - شیخ گفت در میان مجلس: الحیوة بالعلم و الراحة فی معرفة و الذوق فی الذکر و ثواب ال
بخش ۱ - آدینه بیست وهفتم ماه رجب سنة اربعین و اربعمائة:
بخش ۶۲ - در بیان آنکه عمل بی اخلاص وسیلۀ قرب نمیگردد بلکه موجب زیادتی بعد شود
شمارهٔ ۳۹ - قطعه
شمارهٔ ۱۰۶ - خطاب به میرزا ابوالقاسم همدانی
غزل ۳۸۵ - دوران زکار بسته اگر عقده وا کند
غزل ۵۱۰ - مگو ناصح که بتوان از رخ جانان نظر بستن
غزل ۵۶۶ - بصحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی
شمارهٔ ۴۹ - تاریخ فوت آصف خان
شماره ۴۸ - در بادیه گر دو گام بی آب شوی
شماره ۳۲۷ - چو عشقش از دلت گشتست زایل
بخش ۱۳ - ابوسلیمان عبدالرحمن بن عطیّة الدارانی
باب چهل و هفتم - در احوال این طایفه وقت بیرون شدن از دنیا
شماره ۷۸ - وقت گل، خوبان چو بزم عیش در صحرا نهند
شماره ١٣ - خرد چون کند دوستی با کسی
شماره ٢۶ - مرا پیشه شعرست و در وقت ها
شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان
شماره ١۶٨ - مدتی در طلب مال جهان کردم سعی
شماره ١٨۴ - هر چه داری بخور و بذل کن و باک مدار
شماره ٢٠۴ - ای خردمند چو روزی ز جهان خواهی رفت