شماره ۵۸ - زانم چه که خم باده گلگون جو شد
شماره ۸۵ - غم ایلاوس و رنج آنم افسوس
شماره ۹۸ - یغما من و بخت و شادی وغم با هم
شماره ۱۱۹ - زی آن ز نخم مراین دل نامه سیاه
شمارهٔ ۱۴ - به یکی از دوستان کرمان نگاشته
شمارهٔ ۲۵ - به دوستی نوشته شد
شمارهٔ ۵۲ - به احمد صفائی فرزند خود نوشته
شمارهٔ ۵۳ - به آقا محمد جندقی پیشخدمت سیف الله میرزا نوشته
شمارهٔ ۵۴ - به میرزا حسن مطرب نگاشته
شمارهٔ ۵۶ - به نواب اردشیر میرزا هنگامیکه در طهران ناخوش بوده نوشته
شمارهٔ ۵۸ - به حاجی سید میرزای جندقی در شکایت از اهل جندق نگاشته
شمارهٔ ۷۳ - به میرزا حسن پسر ملا عبدالغنی نوشته
شمارهٔ ۷۸ - از قول میرزا محمد کاشی به آقا باقر شیرازی نگاشته
شمارهٔ ۹۸ - به یکی از دوستان نگاشته
شمارهٔ ۱۰۶ - به میرزا حسن مطرب نگاشته
شمارهٔ ۱۵۰ - به دوستی نوشته شد
شمارهٔ ۴۰ - به علی نقی خان سردار بختیاری و سایر زندانیان توپخانه نگاشته
شماره ۴۱ - زاین پس به دامن از غم دل لخت خون کنم
شماره ۴۲ - گر گدائی رابطی می با بتی شاهد فراهم
شماره ۴۹ - آدمی سنجم به خروار، اشک می بارم به دامن