شماره ۹۱ - حسن بیان مجوی ز ما دلشکستگان
شماره ۱۱۶ - کسی ز من نگرفته است خاکساری را
شماره ۱۳۷ - ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد
شماره ۱۸۸ - رسیده ضعف بجایی که همچو پنجه بط
شماره ۲۰۰ - ما همرهان، ز چشم جهان گرم رفتنیم
شماره ۲۱۸ - دهد جدایی یاران رفته بر بادم
شماره ۲۲۵ - ضعیف و ناتوان کرده است از بس دوری یارم
شماره ۲۳۲ - ما نه از بهر خدا دیده گریان داریم
شماره ۶ - زنده رود ار کنم از دست غمت مژگان را
شماره ۱۵ - نبستم از چمن طرفی به کام دل پریدنها
شماره ۲۸ - خضر پنداری نهانی کرده قدری می در آب
شماره ۳۰ - درد دگر آن کآه سحر را اثری نیست
شماره ۳۱ - چهره دلبر و من گلگون است
شماره ۵۲ - بسکه شب ها آتشم از تاب دل در بستر است
شماره ۸۴ - تا کنم چاک به کوی تو گریبانی چند
شماره ۹۹ - خردم طبل جنون کوفت ز سودای دگر
شماره ۱۳۵ - به جانان درد دل ناگفته ماند ای نطق تقریری
شماره ۱۳۷ - باده صافی و بوی گل و باد سحری
شماره ۱۴۳ - ساقی جگرم سوخت بده جام شرابی
شماره ۱۰ - گر چشم مرا زین دست در پای تو خوناب است