غزل شمارهٔ ۱۱۹ - بمانیم که چه
غزل شمارهٔ ۱۲۰ - غزال رمیده
غزل شمارهٔ ۱۳۲ - شمشیر قلم
غزل شمارهٔ ۱۳۵ - دیوانه و پری
غزل شمارهٔ ۱۴۵ - زندانی خاک
غزل شمارهٔ ۱۵۴ - نی محزون
شماره ۶۳ - دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی
شماره ۴۴ - یک نیمه عمر خویش به بیهودگی به باد
شماره ۴۷ - مرا به غزنین بسیار دوستان بودند
شماره ۵۰ - سرشگی کز غم معشوق بارم
شماره ۸۸ - چون شکرم در آب دو چشم و دلم فلک
شماره ۱۷۹ - شد دیدهٔ من سپید از وعدت
شماره ۱۸۵ - و نیز: سخن را به خواب اندرون دوش گفتم
شماره ۱۹۳ - ای کاشکی ز مادر گیتی نزادمی
شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه
شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا در فوت منصوری شاعر
شمارهٔ ۷۶ - وله ایضا
شمارهٔ ۸۲ - در ماده تاریخ گوید
شمارهٔ ۳ - در شکایت و حکمت
شماره ۱۶ - ما غم کس نخوردهایم مگر