غزل ۱۲۷۵ - جام گیتی نمای ما انسان
رباعی ۲۹۰ - حرص و حسد و بعض و ریا و کینه
شماره ۲۶۴ - هر کس که به قول خویش ثابت ناید
اندر ترک دنیا و ریاضت نفس گوید
در معنی آنکه عاقلان بیغم نباشند
فی ذکر انساب البشر من ارکان البشر
در انسانی و حیوانی گوید
حکایت در این معنی
اندر بیان ظلومی و جهولی انسان کما قالاللّٰه تعالی: وحملها الانسان انّه کان ظلوما جهولا
رباعی ۷۴ - تا روی زمین و آسمان خواهد بود
شمارهٔ ۵۲ - ریاعیات
غزل ۱۲۷۶ - حسن را جز چشم حیران، دست دامنگیر نیست
غزل ۱۴۷۸ - عشق را از دل سودازده ما ننگ است
غزل ۲۳۷۲ - گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد
غزل ۲۶۸۷ - گر به این دستور قد یار رعنا می شود
غزل ۲۷۸۶ - دیده از عیب کسان در خواب چون مخمل کنید
غزل ۲۸۷۰ - سفیدی پرده دار چشم خونپالا نمی گردد
غزل ۲۹۱۹ - ز گلهای چمن هر کس وفاداری طمع دارد
غزل ۳۱۲۸ - حصاری آدمی را به زهمواری نمی باشد
غزل ۳۱۳۲ - سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد