غزل ۴۴ - به خاک تیره آخر خودسریها می‌برد ما را
غزل ۶۲ - فرصتی داری زگرد اضطراب دل برآ
غزل ۹۱ - مکش ای آفتاب از فکر زربرپشت آتش را
غزل ۳۳۳ - چیست آدم مفردکلک د‌بیرستان رب
شماره ۲۰ - پادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند
غزل ۷۳۵ - بندگی با معرفت خاص حضور آدمی‌ست
غزل ۷۵۱ - خواب را‌در دیدهٔ حیران عاشق بار نیست
غزل ۸۸۶ - تا ز پیدایی به‌گوشم خواند افسون احتیاج
غزل ۸۹۰ - به عبرت آب شو ای غافل از خمیدن موج
غزل ۱۱۰۶ - عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد
غزل ۱۵۳۲ - در بیابانی که سعی بیخودی رهبر شود
غزل ۱۷۰۸ - به عجز کوش و تک و تاز دیگر آسان گیر
غزل ۱۷۵۴ - چند نشینی به کلفت دل مأیوس
غزل ۱۷۷۰ - این صبح که جولانها بر چرخ برین هستش
غزل ۲۲۷۷ - بعد ازین از صحبت این دیو مردم رم کنم
غزل ۲۵۹۸ - بر شعله تا چند نازیدن‌کاه
غزل ۲۶۵۸ - عبث ای دشمن تحقیق دل از وسوسه خستی
غزل ۲۷۷۲ - شهیدان وفا را درس دیداری ست پنهانی
بخش ۱۱ - و بباید شناخت که اطراف عالم پر بلا و عذاب است، و آدمی از آن روز که در رحم مصور گردد تا آخر عمر یک لحظه از آفت نرهد. چه در کتب طب چنین یافته می‌شود که
شماره ۱۳۵ - جوانمردی نه این باشدکه چون برق
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
