غزل ۳۱۷۹ - زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیند
غزل ۳۲۴۰ - که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟
غزل ۳۶۷۱ - نه موج از دل دریا کرانه می طلبد
غزل ۳۹۴۴ - سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند
غزل ۴۱۴۸ - مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اند
غزل ۴۱۹۲ - نازش کسی که بر پدر خویش می کند
غزل ۵۰۴۲ - ای دل ازان جهان خبری می گرفته باش
غزل ۵۸۵۹ - ما پرده از حقیقت عالم کشیده ایم
غزل ۵۸۷۶ - ما در شکست گوهر یکدانه خودیم
غزل ۶۴۲۱ - گر محو ز خاطر شود اندیشه مردن
غزل ۶۷۲۳ - بی تائمل صرف نقد وقت در دنیا کنی
غزل ۶۷۵۲ - گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری
شماره ۱۶۳ - این شور در جهان نه از افلاک و انجم است
شماره ۳۲۸ - کسی که عشق نبازد نه آدمی سنگ است
شمارهٔ ۱۶ - پیری و جوانی
فصل شصت و ششم - خَلَقَ آدَمَ عَلی صُوْرَتِهِ آدمیان همه مظهر میطلبند
بخش ۷۶ - در بیان آنکه آدمی کل است و سایر اشیا به مثابه اجزا
بخش ۳۳ - حکایت آن صاحب کرم که بر همیان درم از رشته تدبیر پندگویان بند نهاد
بخش ۳۷ - حکایت زنده دلی که با مردگان انس گرفته بود و از زندگان فرار می نمود
بخش ۱ - آغاز سخن