غزل ۱۲۷۷ - خواجه غلط کردهیی در صفت یار خویش
بخش ۱۸۹ - صفت آن مسجد کی عاشقکش بود و آن عاشق مرگجوی لا ابالی کی درو مهمان شد
بخش ۲۱۱ - رسیدن بانگ طلسمی نیمشب مهمان مسجد را
بخش ۱۱۱ - تفسیر این آیت کی و ما خلقنا السموات والارض و ما بینهما الا بالحق نیافریدمشان بهر همین کی شما میبینید بلک بهر معنی و حکمت باقیه کی شما نمیبینید آن را
رباعی ۴۶ - روزی دو سه شد که بنده ننواختهای
حکایت پادشاهی که سیب بر سر غلام خود میگذاشت و آن را نشانه میگرفت
رباعی ۲۷۴ - ای بسته به تو مهر و وفا یک عالم
غزل ۱۳۴ - خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد
غزل ۲۷۸ - مبادا یارب آن روزی که من از چشم یار افتم
غزل ۳۷۰ - در این فکرم که خواهی ماند با من مهربان یا نه
شمارهٔ ۳۱ - فغان از ابروی پرچین
غزل ۱۰۸ - ز خال عنبرین افزون ز زلف یار میترسم
شماره ۶ - یکی زیبا خروسی بود جنگی
دوبیتی ۷۸ - وای آن روجی که در قبرم نهند تنگ
شماره ۲۷ - سخن درست بگویم اگرچه میترسم
غزل ۱۹۹ - ز بس کان جنگجو را احتزاز از صلح من باشد
رباعی ۶۱ - اسلام که گم کرده ز دل آرامم
رباعی ۴۰ - بیم است که در بیخودی افسانه شوم
شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا
شماره ۲۰۱ - خواستم تا زحلی گویمت از روی قیاس