صفت بیست و نهم - حزن و اندوه بر امور دنیوی و علاج آن
فصل - صبر و شکیبایی
بخش ۳ - گفتار در مناجات
بخش ۱۰ - رسیدن شاپور به دیر و احوال شیرین پرسیدن
بخش ۶۷ - غزل گفتن باربد از زبان خسرو
بخش ۷۹ - جواب
شماره ۲ - دوش یارم زد چو بر زلف پریشان شانه را
شماره ۲۱ - زاهدا چند کنی منع قدح نوشی را
شماره ۲۷ - چون شرط وفا هیچ به جز ترک جفا نیست
شماره ۸۶ - خرم آن روزی که ما را جای در میخانه بود
شماره ۹۰ - کاخ جور تو گر از سیم بنایی دارد
شماره ۱۱۷ - یک دم دل ما از غم، آسوده نخواهد شد
شماره ۱۴۹ - هر چند که با فکر جوانیم که بودیم
شماره ۱۷۲ - بسته زنجیر بودن هست کار شیر و من
شماره ۹۷ - عمری به ره جنون نشستیم و گذشت
شماره ۱۲۴ - آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد
شماره ۱۵۵ - در کعبه خطاکار خطابم کردند
شماره ۱۹۸ - گر شیخ ریا رند قدح نوش نبود
شماره ۲۸۵ - آن خم که بود مدام در جوش، منم
شماره ۳۱۵ - گر طالع خفته را سحرخیز کنیم