شمارهٔ ۱۰۸ - مدح سلطان رکن الدین ابوطالب طغرل بن ارسلان سلجوقی (قسیم امیرالمؤمنین)
شماره ۳۵ - هرکه دل بر سرو بالائی نهد
شماره ۷۹ - دردی است در دیار که درمان نمیبرد
شماره ۱۱۶ - دوش در عیش و عشرتی بودم
شماره ۱۲۵ - با آنکه در میان دل آتش همی زنم
شماره ۱۲۹ - آنم که زین بر اسب تمنا نهاده ام
شماره ۱۴۱ - چیست، شرط عاشقان با بینوائی ساختن
شماره ۳ - خواهد که چون سپند در آتش وطن کند
شماره ۲ - سالی است که پای در گلی نیست مرا
شماره ۴ - شادم به غم تو گرچه شادی
شمارهٔ ۵۸ - این قصیده از سر تأسف گفته به نشابور فرستاد
شماره ۸ - هین در دهید باده که هنگام بی غمی است
شماره ۵ - شعرم چو گشت معجزه و سحر از او بکاست
شماره ۱۶ - به لعبتان ضمیر من آن زمان نگری
شماره ۱۲ - فردا بخرم هر آنچه در شهربلاست
شماره ۶۳ - یارم ره و رسم عشق نیکو داند
شماره ۹۵ - غم گنج نهاده ای چه خواهم دیگر
شماره ۱۸۳ - جز عشق تو سرمایه دین داری نیست
شماره ۱۲ - هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل است
شماره ۱۷ - باز گلزار صفای رخ جانان دارد