غزل ۷۶ - نقد غمت که حاصل دنیا و دین ماست
غزل ۲۱۸ - حسن روزافزون او ترسم جهان برهم زند
غزل ۲۳۱ - آسودگان چو نشئه درد آرزو کنند
غزل ۲۵۸ - اگر شراب خوری صد جگر کباب شود
غزل ۲۶۶ - سخن کز حال خود گویم ز حرفم بوی درد آید
غزل ۳۷۴ - باز علم زد ز بیابان عشق
غزل ۴۱۰ - چون متاع دو جهان را به خرد سنجیدم
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - قصیده
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۹ - وله ایضا من بدایع افکاره
غزل ۹ - آنها که ربودهٔ الستند
غزل ۲۵ - ساقیا! بده جامی، زان شراب روحانی
شماره ۳ - دلم از قال و قیل گشته ملول
رباعی ۶ - شیرین سخنی که از لبش جان میریخت
رباعی ۱۷ - در میکده دوش، زاهدی دیدم مست
رباعی ۴۷ - از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوش
بخش ۵ - حکایت
بخش ۶ - فی قطع العلائق و العزلة عن الخلایق
بخش ۸ - فی الفوائد المتفرقة فیما یتضمن الاشارة الی قوله تعالی ان الله یأمرکم أن تذبحوا بقرة
بخش ۹ - فی تأویل قول النبی صلی الله علیه و آله و سلم: حب الوطن من الایمان
بخش ۱۹ - فی ذم المتمکنین فی المناصب الدنیویة للحظوظ الواهیة الدنیة