تصوف

کوهی غزلیات شماره ۱۳۳ - نیست جز ذات خدا پیدا و پنهان هیچکس کوهی غزلیات شماره ۱۳۶ - ختم قرآن خدا هست از این رو برناس کوهی غزلیات شماره ۱۵۵ - همچو روغن سوخت جانم تا شدی روشن چو شمع کوهی غزلیات شماره ۱۵۶ - هزاران آفرین بر صنع صانع کوهی غزلیات شماره ۱۶۵ - هر که شد کشته شهوت نشود زنده عشق کوهی غزلیات شماره ۱۶۹ - هستم از علم نظر دانای حق کوهی غزلیات شماره ۱۷۵ - نظر دارد بسوی ما شه عیار تنها یک کوهی غزلیات شماره ۱۷۶ - حله حور بود فصل بهاران کپنک کوهی غزلیات شماره ۱۸۲ - خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل کوهی غزلیات شماره ۱۸۴ - من درد کش باده صهبای الستم کوهی غزلیات شماره ۱۸۸ - ترک سودای دین و دنیا کن کوهی غزلیات شماره ۱۹۸ - لن تنالوا البر حتی تنفقوا کوهی غزلیات شماره ۲۱۳ - بر تو باد ای جان که دل داری نگاه کوهی غزلیات شماره ۲۲۶ - گفت رحمان با حمد عربی بلند اقبال غزلیات شماره ۱۸ - در جوانی نه همی کرده غمت پیر مرا بلند اقبال غزلیات شماره ۳۵ - با طلعتت به گلشن وصحرا چه حاجت است بلند اقبال غزلیات شماره ۱۱۹ - زاهدا کم کن بلنداقبال را تکفیر و رد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۳۶ - به فصل گل می گلگون به جام باید کرد بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۸ - شب شد وشمس منزوی گردید بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۹ - دوش با خونین دل خود گفتگوئی داشتم