شمارهٔ ۵۴ - این قطعه را به دوست خود شیخ نور الدین فرزند شیخ محمود نوشت
غزل ۱۴۵ - دل در اندیشهٔ آن زلف گره گیر افتاد
غزل ۱۹۶ - هر که افتادهٔ آن جنبش قامت باشد
غزل ۲۰۵ - کو جوانی که ز سودای غمت پیر نشد
غزل ۲۴۶ - هر که را که بخت، دیده میدهد، در رخ تو بیننده میکند
غزل ۳۳۱ - اگر گاهی بدان مه پاره یک نظاره میکردم
غزل ۳۴۹ - هر کجا دم زدم از چشم بت کشمیرم
غزل ۳۷۳ - نه به دیر همدمم شد، نه به کعبه هم نشینم
غزل ۴۵۴ - کسی که دامنش آلودهٔ شرابستی
شماره ۳ - این چار رباعی از شه تاجور است
شمارهٔ ۹ - در حسرت بر عمر گذشته
رباعی ۲۲ - تا ساخته شخص من و پرداختهاند
بخش ۱۶ - نصیحت کردن شاپور به خسرو و دلالت کردن او را به شکر
بخش ۲۶ - از جواب نامهٔ شیرین به خسرو
بخش ۲ - پایان سرودن مثنویهای خمسه
غزل ۱ - چو خاک بر سر راه امید منتظرم
غزل ۱۵۵ - تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت
غزل ۲۷۵ - سیلاب سرشک هجران توأم دوش
غزل شمارهٔ ۱۰ - ناکامیها
غزل شمارهٔ ۴۱ - وداع جوانی