بخش ۱۰ - یافتن شاه باز را به خانهٔ کمپیر زن
بخش ۴۱ - گفتن نابینای سایل کی دو کوری دارم
بخش ۶۰ - تتمهٔ نصیحت رسول علیه السلام بیمار را
بخش ۱۳۰ - تصدیق کردن استر جوابهای شتر را و اقرار کردن بفضل او بر خود و ازو استعانت خواستن و بدو پناه گرفتن به صدق و نواختن شتر او را و ره نمودن و یاری دادن پدرانه و شاهانه
بخش ۹۱ - یافته شدن گوهر و حلالی خواستن حاجبکان و کنیزکان شاهزاده از نصوح
بخش ۹۲ - باز خواندن شهزاده نصوح را از بهر دلاکی بعد از استحکام توبه و قبول توبه و بهانه کردن او و دفع گفتن
بخش ۱۷۰ - فاش کردن آن کنیزک آن راز را با خلیفه از زخم شمشیر و اکراه خلیفه کی راست گو سبب این خنده را و گر نه بکشمت
بخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را به او دهد و دانست کی آن فتنه جزای او بود و قصد او بود و ظلم او بر صاحب موصل کی و من اساء فعلیها و ان ربک لبالمرصاد و ترسیدن کی اگر انتقام کشد آن انتقام هم بر سر او آید چنانک این ظلم و طمع بر سرش آمد
بخش ۲۸ - باز گردانیدن صدیق رضی الله عنه واقعهٔ بلال را رضی الله عنه و ظلم جهودان را بر وی و احد احد گفتن او و افزون شدن کینهٔ جهودان و قصه کردن آن قضیه پیش مصطفی علیهالسلام و مشورت در خریدن او
بخش ۳۷ - داستان زاهد توبه شکن
غزل ۲۳ - رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما
غزل ۴۳۱ - امشب آن نیست که در خواب رود چشم ندیم
رباعی ۱۰۷ - گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم
حکایت عیسی (ع) و عابد و ناپارسا
حکایت عداوت در میان دو شخص
سرآغاز
حکایت - شنیدم که مستی ز تاب نبید
غزل ۳۲ - تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار
غزل ۴۴ - باد گلبوی سحر خوش میوزد خیز ای ندیم
فیالموعظة