بخش ۲ - مناجات در حضرت واهب منی و نجات
غزل ۵۲۲ - کنون که توبه شکستم کدوی می بسرم نه
شمارهٔ ۱۲۱ - در هنگام زیارت مدینهٔ منوره گفته و در آن خاک نهفته است
شماره ۲۹۲ - لوریی گفت مرا در عرفات
شمارهٔ ۱۰ - در معذرت صاحب
شماره ۲۹۹ - دوش دور از تو ای مدبر عقل
شمارهٔ ۳۳۸ - در عذر غیبت از مجلس مخدوم
شمارهٔ ۳۶۰ - در عذر
شمارهٔ ۳۶۶ - در عزلت و قناعت و جواب سائلی که از حکیم قصهٔ شعر گفتنش پرسید گوید
رباعی ۲۶۵ - با خاک برابرم ز بیسنگی خویش
رباعی ۷۲ - مولای اناالتائب مما سلفا
رباعی ۱۵۰ - از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
رباعی ۲۷۱ - توبه که دل خویش چو آهن کرده است
رباعی ۲۸۸ - چون دید مرا مست بهم برزد دست
رباعی ۱۶۲۰ - تو توبه مکن که من شکستم توبه
رباعی ۱۷۵۰ - ای کاش که من بدانمی کیستمی
رباعی ۱۸۲۰ - توبه کردم ز شور و بیخویشتنی
رباعی ۱۸۳۳ - چون جمله خطا کنم صوابم تو بسی
بیت
تکبیت ۸۴ - بر جرم من ببخش که آوردهام شفیع