غزل ۹۰ - روی زمین و خون دلم نم گرفته است
غزل ۲۷۷ - ترک من ترک من گرفت و خطا کرد
رباعی ۳۲ - کارم همه ناله و خروشست امشب
دوبیتی ۵۷ - سه درد آمو به جانم هر سه یکبار
بخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن
غزل شمارهٔ ۳۴ - ملال محبت
شمارهٔ ۸۵ - در مدح سعدالدین و کیفیت سقطه و حسب حال خود
شمارهٔ ۳۴۸ - در مدح تاج الدین ابوالمعالی محمد المستوفی گوید و عرق نسترن خواهد
نامهء سوم اندر بدل جستن به دوست
مویه کردن ویس بر جدایى رامین
سایه آرمیده
وفای شمع
ز مرغان چمن نا آشنایم
آشنا هر خار را از قصهٔ ما ساختی
غزل ۳۸۷ - خون بسته است ازغم آن لعل پان به لب
غزل ۱۲۹۲ - موجگل بیتو خار را ماند
غزل ۲۲۱۵ - ز بسکه شور جنونگشت برقکلبهٔ هوشم
غزل ۲۷۲۱ - کهام من از نصیب عالم اظهار مأیوسی
رباعی ۲۸ - مسکینم و کوی عاشقی منزل من
غزل ۸۹ - ساختم از قتل نادم دلربای خویش را