حکمت

سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۶ - روزگاری شد که پشتم از غم دوران دوتاست سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷۷ - به سیر گل مگر آن شوخ گلگون پوش می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷۸ - مرغ بی بال و پری دیدم دلم آمد به یاد سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۵۰ - از رخت آئینه من دامن گلچین شود سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۸۳ - مرا از طوف کویت شکوه ی در دل نمی باشد سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۰۶ - مگو در انجمن مینا ز دست چرخ دون گرید سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۰ - تو و بدمستی و عاشق کشی و خنجر خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۷ - از آن روزی که دور افتاد زان زلف دو تا دستم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹۴ - آمد بهار و فیض نسیم بهار کو سیدای نسفی قصاید شمارهٔ ۱۱ - بهاریات سیدای نسفی مسمطات شماره ۴ - بر سر کوی تو ای شوخ عسس بسیار است سیدای نسفی مسمطات شماره ۷۳ - ای دیده از تو دوران جمشید دستگاهی سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۰ - کلال سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۱۴۳ - خارکش صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۴۸ - ای بشر چیست به غیر از تو که آن آن تو نیست صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۴۸ - دل ز راه دیده از نور جمالش روشن است صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۶۲ - بگو به آنکه موفق بحسن تدبیر است صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۷۹ - قربان آن زمان که زمان و مکان نبود صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۱ - خواجه را گوی که از زیر زمین یاد کند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۳ - آینه چون جلوه گاه روی جانان می‌شود