شماره ۲۱۱ - هر کس نه بعشق از سر اخلاص قدم زد
شماره ۲۷۰ - یار عاشق کش ما دوش بصد عشوه و ناز
شماره ۳۹۴ - تا کی دلا خموشی یکدم برآر زاری
شماره ۴۰۷ - تا زدهام خویش به دیوانگی
شمارهٔ ۹ - نسخه کیمیا
شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نواز
شمارهٔ ۴۷ - اعتذار
شمارهٔ ۵۱ - تنبیه
شماره ۳۲ - هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست
شماره ۱۴ - افلاک نه مست ماست مست دگری است
شماره ۷۵ - پروانه گر ز خلق نهان درد و داغ داشت
شماره ۱۷ - ز بس آمد به نزدیکم، چو مژگانش نمی بینم
شماره ۹۵ - می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
شماره ۲۷۵ - شادی بی غم مجوی، زان که طرب ساز دهر
شماره ۳۸۹ - عمرم همه صرف گلرخان شد
شماره ۵۰۰ - یک شورش ما رهبر صد بارش سنگ است
شماره ۶۲۶ - بیهوده گشتیم، مهمان گردون
شماره ۶۴۵ - گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما
شماره ۶۶۲ - نیم در کسوت فقر از فلک ممنون احسانی
شماره ۷۱۰ - چو رخ در آینه بینی، گل آرزو نکنی