حکمت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۲۵ - اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۳۲ - سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۵۶ - چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۶۴ - زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۷۷ - کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۰۵ - اگر درد مرا زان بی مروت چاره می آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۱۳ - خیال او به تدبیر از دل من برنمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۲۰ - تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۲۸ - مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۶۶ - دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۷۰ - نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۷۹ - دولت حسن ز خط زیر و زبر می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۸۴ - آدمی پیر چو شد حرص جوان می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۸۵ - اشک دریادل ما گرد جهان می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۱۲ - تشنگان حال جگر سوختگان می دانند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۲۹ - دل محال است ز ما عشوه دنیا ببرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۳۴ - از سری جوی سعادت که ز دولت گذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۴۵ - دولت از دیده بیدار طلب باید کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۹۴ - سینه را تیره هوا و هوسی می سازد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۱۶ - تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟