حکمت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۹۰ - کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۱۵ - سینه ام از درد و داغ عشق روشن می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۲۵ - بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۴۳ - صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۵۷ - خواری از اغیار بهر یار می باید کشید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۶۷ - دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشید صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۸۳ - وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۰۲ - زجوش مغز هر دم از سرم دستار می افتد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۱۸ - مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۵۲ - شود چون بیش نعمت، مایه تشویش می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۶۰ - دل صد پاره زان گرد می گلفام می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۲۷ - مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۴۳ - دل بی طالع ما دلربای غافلی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۶۷ - مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۸۳ - به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۰۴ - چها تا با هوسناکان کند رخسار گلرنگش صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۲۱ - به مقدار بصیرت خاطر آگاه می لرزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۲۶ - خمار می مرا در گوشه میخانه می سوزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۴۰ - کجا تدبیر پیران کهنسال از جوان خیزد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۹۱ - اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشد