حکایت مفلسی که عاشق پسر پادشاه شد و بدین گناه او را محکوم به مرگ کردند
سال پیری راهبر از روحانیانی که نقد از هم میربودند
غزل ۹۹ - با من بت من تیغ جفا آخته دارد
غزل ۱۰۳ - منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد
غزل ۱۰۶ - سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد
غزل ۱۶۷ - تا کی از ناموس هیهات ای پسر
غزل ۲۴۴ - الحق نه دروغ سخت زارم
غزل ۲۵۸ - تا شیفتهٔ عارض گلرنگ فلانم
غزل ۲۶۱ - دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم
غزل ۲۸۹ - او چنان داند که ما در عشق او کمتر زنیم
غزل ۲۹۰ - باز ماندم در بلایی الغیاث ای دوستان
غزل ۳۳۵ - صبر کم گشت و عشق روز افزون
رباعی ۲۳ - تا بشنیدم که گرمی از آتش تب
رباعی ۹۹ - هر چند دلم بیش کشد بار غمت
رباعی ۱۷۸ - گاهی فلکم گریستن فرماید
رباعی ۲۳۶ - نادیده من از عشق تو یک روز فراغ
رباعی ۲۶۴ - نامت پس ازین یارا به اسم دارم
رباعی ۳۶۵ - هر چند به دلبری کنون آمدهای
غزل ۱۲ - عزت مبر در کار دل این لطف بیش از پیش را
غزل ۲۴ - از کاه ، کهربا بگریزد به بخت ما