غزل ۳۵ - یاد او کردم ز جان صد آه درد آلود خاست
غزل ۳۷ - در ره پر خطر عشق بتان بیم سر است
غزل ۶۸ - بسته بر فتراک و میپرسد که صیاد تو کیست
غزل ۷۰ - تا قسمتم ز میکدهٔ آرزوی کیست
غزل ۷۴ - کوچنان یاری که داند قدر اهل درد چیست
غزل ۷۵ - قدر اهل درد صاحب درد میداند که چیست
غزل ۷۷ - زهر در چشم و چین بر ابرو چیست
غزل ۸۳ - دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست
غزل ۹۱ - پر گشت دل از راز نهانی که مرا هست
غزل ۱۰۰ - از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت
غزل ۱۱۰ - هجران رفیق بخت زبون کسی مباد
غزل ۱۱۶ - شام هجران تو تشریف به هر جا ببرد
غزل ۱۲۷ - دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد
غزل ۱۲۹ - هر چند ناز کردی ، نیازم زیاده شد
غزل ۱۳۹ - چو شمع شب همه شب سوز و گریه زانم بود
غزل ۱۴۰ - ماه من گفتم که با من مهربان باشد ، نبود
غزل ۱۵۲ - یک ره سؤال کن گنه بیگناه خود
غزل ۱۵۵ - ترسم در این دلهای شب از سینه آهی سرزند
غزل ۱۸۸ - هرکه یار ماست میل کشتن ما میکند
غزل ۱۹۱ - سرخیی کان ز نی تیر تو پیدا باشد