شمارهٔ ۶ - در مرثیهٔ خاقان اعظم منوچهر پسر فریدون شروان شاه
غزل ۷۶ - بدیدم جهان را نوایی ندارد
غزل ۷۶ - دیدهٔ ما سیر چشمان، شان دنیا بشکند
شمارهٔ ۸۷ - عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قرة العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!
شماره ۴۱ - مهتران جهان همه مردند
شمارهٔ ۴۵ - عصا بیار که وقت عصا و انبان بود
شمارهٔ ۳۰۱ - در حسرت عمر گذشته
شمارهٔ ۲۶ - در شکایت زمان و حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی
شمارهٔ ۲۳۶ - در نکوهش روزگار
شمارهٔ ۳۱۶ - در هجو
رباعی ۳۴۴ - چون روی حیل نبود پایاب جهان
رباعی ۵۶۲ - ای مرغ عجب که صید تو شیرانند
(۲) حکایت آن دیوانه که تابوتی دید
کشته شدن شاه موبد بر دست گراز
المقاله السادسه عشر
غزل ۱۸۴ - بر سر راهش فتاده غرق اشگم دید و رفت
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۱ - درمرثیه شیخ زاهد
غزل ۵۷ - گذشتگان که هوس دیدهاند دنیا را
غزل ۶۲۹ - نقاش ازل تا کمر مو کمران بست
غزل ۷۶۰ - برق با شوقم شراری بیش نیست