شمارهٔ ۱۴۱ - باز هم در مرثیهٔ خانوادهٔ خویش
غزل ۷۰ - یار با هرکسی سری دارد
غزل ۱۳۶ - گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت
غزل ۲۰۲ - عشق بیعلت ترنج دوستی بار آورد
غزل ۳۰۵ - یار آن کسی بود که به کارت نگه کند
غزل ۵۴۳ - من دل به ننگ دارم و از نام فارغم
غزل ۵۹۲ - مرا با دوست میباید که رویارو سخن گویم
غزل ۶۳۱ - جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کن
حکایت - شبی پروانهای با شمع شد جفت
در شرایط دوستی و وفا
غزل ۲۷۹ - به دشمنان گله از دوستان نشاید کرد
غزل ۳۸۶ - گمان مبر که دلم میل دوستان نکند
غزل ۶۰۸ - خوشا با دوستان در بوستان گل
غزل ۶۹۷ - باز چون بلبل بصد دستان ببستان آمدیم
غزل ۷۲۹ - چه خوش باشد میان لاله زاران
رباعی ۳ - ای دوست، به دوستی قرینیم تو را
رباعی ۱۷ - آن دوستی قدیم ما چون گشته است؟
رباعی ۷۶ - یاری که نکو بخشد و بد بخشاید
رباعی ۱۴۶ - افسوس که کس با خبر از دردم نیست
رباعی ۲۷۷ - زان ناله که در بستر غم دوشم بود