غزل ۱۰ - توتولموش کونلوم جام ایله شادان ایلمک اولماز
شماره ۷۹ - از خمار خواب خوش یوسف به زندان آمده است
شماره ۹۲ - در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافت
شماره ۱۰۰ - در شکست دل ما سعی نه از تدبیرست
شماره ۱۶۲ - تا عارضت ز آتش می برفروخته است
شماره ۱۷۷ - تا چند ز رسوا شدن راز توان سوخت؟
شماره ۱۹۶ - بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شد
شماره ۲۰۳ - خط ظالم از گل رخسار او کین می کشد
شماره ۲۱۷ - ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
شماره ۲۳۳ - ازان فرهاد دایم جای در کوه و کمر دارد
شماره ۲۳۷ - مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟
شماره ۳۳۳ - هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کرد
شماره ۴۲۶ - خالش بلای جان ز خط مشکبار شد
شماره ۴۶۱ - باز دارم نعل در آتش ز پیکان دگر
شماره ۵۳۲ - حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهم
شماره ۵۳۵ - دام امید در ره ایام بسته ایم
شماره ۶۰۴ - دل ز مهر بوالهوس آزاد کن
شماره ۳ - مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا
شماره ۲۴ - گم شدم در سر آن کوی، مجویید مرا
شماره ۶۷ - بهر تو خلقی می کشد آخر من بدنام را