رنج

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۲۰ - هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۳۱ - بخت گویم نیست تا پیش تو سربازی کنم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۳۴ - سایه وارم هر شب از سودای زلفت، چون کنم؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۸۱ - هر شبی با گریه های خود خوشم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۰۷ - شب تا به روز خون جگر نوش کرده ام امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۱۴ - چون ناله بهر دیدنت از ناز برکشم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۱۹ - دل داده ام به دلبر و جانی خریده ام امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۳۸ - نه یار وعده بوس و کنار می کندم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۶۱ - به دیدنت که من خو گرفته می آیم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۸۲ - ز عشقت من خسته جان می خراشم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۸۳ - گذشت آن که من صبر و دین داشتم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۹۵ - عشقت نصیب من همه غم داد، درد هم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۰۳ - از پس عمر شبی هم نفس یار شدم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۰۶ - همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۴۰ - خونی ز چشمم می رود، در انتظار کیست این؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۴۶ - آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۸۸ - کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۶۲۸ - چشم است، یارب، آنچنان یا خود بلای جان من امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۶۶۴ - باز به خون خلق شد چشم جفانمای تو امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۶۷۰ - پر زخم است و شکست زلف گرانبار تو