غزل ۹۹۶ - نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس است
غزل ۹۹۷ - خاکساری پشتبان ویرانه ما را بس است
غزل ۱۰۰۲ - باده مرد افکن من معنی روشن بس است
غزل ۱۰۰۵ - مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس است
غزل ۱۰۱۲ - با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است
غزل ۱۰۱۳ - گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است
غزل ۱۰۱۴ - از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش است
غزل ۱۰۱۵ - عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است
غزل ۱۰۱۷ - از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است
غزل ۱۰۲۶ - از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است
غزل ۱۰۲۸ - پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است
غزل ۱۰۳۱ - وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل است
غزل ۱۰۳۲ - داستان شوق را تحریر کردن مشکل است
غزل ۱۰۳۳ - هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است
غزل ۱۰۳۴ - عندلیب مست را خاموش کردن مشکل است
غزل ۱۰۳۸ - عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است
غزل ۱۰۴۱ - از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل است
غزل ۱۰۵۳ - حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن است
غزل ۱۰۵۴ - در تعلق کوه آهن در شمار سوزن است
غزل ۱۰۵۵ - اتفاق دوستان با هم دعای جوشن است