شماره ۹۳ - دوران نگر که سینهاش از کینه صاف نیست
شماره ۱۸۷ - کس چرا بیهده با مردم عالم باشد
شماره ۲۴۵ - مبادا کام جان از عیش، تا کام از الم گیرد
شماره ۲۶۴ - در آتشم از چهره برافروختهای چند
شماره ۲۸۵ - جایی که داغ نیست، ز مرهم چه اعتبار
شماره ۳۰۲ - عشق خواهی، خنده را بر لب کش و دلتنگ باش
شماره ۳۶۰ - در بزم طرب، باده نابی نکشیدیم
شماره ۳۹۷ - تا شد زبان گره چو جرس، بر فغان زدیم
شماره ۱۶ - افروختی ز باده و رنگ بتان شکست
شماره ۳۹ - غم رفت از دل من و از سینه داغ هم
شماره ۱۵ - از بدنامی چه باک بدنامان را؟
شماره ۱۸ - با فقر چه قدر، دنیی و عقبی را؟
شماره ۲۱ - در حضرت دوست انس جان را چه بقا
شماره ۲۶ - بی پیر، مرید کی شود مست و خراب؟
شماره ۴۰ - وقت است اگر عنان سپاری به شتاب
شماره ۴۸ - هرچند هنر به کس نخواهد پرداخت
شماره ۸۵ - جان زنده بود به عشق و عشق تو به جاست
شماره ۹۹ - چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است
شماره ۱۰۰ - آن را که به مقصود رهی در پیش است
شماره ۱۰۴ - هرچند که مرد را ز خواهش ننگ است