المقامة الثالثة و العشرون - فی الخریف
خاتمة الکتاب
شماره ۳۵ - زان مرا بیش ز مرغان قفس زاریهاست
شماره ۱۲۴ - بزن ای مطرب خوش لهجه نوایی به از این
شماره ۱۲۷ - منت ایزد را که بر شرع نبی اقرار من
شماره ۹ - درعجم آن سه که خواند عربش چاره غم
شماره ۳۹ - ز نقحبه ای ار زهر اجل در نوشد
شماره ۴۳ - می خور که روانت حکمت افزون روید
شماره ۵۳ - هر فیض که آب زندگانی بخشد
شماره ۹۸ - یغما من و بخت و شادی وغم با هم
شماره ۱۴۵ - گر نفس جنون ار گهر فرهنگی
شمارهٔ ۱۱۸ - به حاجی محمد اسمعیل طهرانی نگاشته
شمارهٔ ۱۵۵ - به میرزا اسمعیل هنر نگاشته
شماره ۱۹۲ - داری ز چمن گر هوس حلقه دامی
بخش ۱۷ - صفت دلاک
شماره ۳ - هرکه را غیبتی از خویش میسر گردد
شماره ۱ - هین در فکن به جام، شراب مغانه را
شماره ۶ - کجا کسی که چو او را صبوح دست دهد
شماره ۳ - مرگ به زین زندگی، کاین زندگی
شماره ۵ - جام زرین فلک سیم پرا کند به صبح