غزل ۵۹۸۱ - مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنان
غزل ۶۲۱۳ - به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدن
شماره ۱۸۷ - ناله بلبل به بال شیون ما می پرد
شماره ۸۱۲ - گل به تماشای چمن می رود
شماره ۱۹۵۱ - آمد بهار و سرو بر آراست قامتی
شمارهٔ ۳ - مدح ملک ارسلان
بخش ۲۱ - صحبت سیم با پیر حقیقت بین و یافتن مرید گوهر مقصود از حقه حق الیقین
شماره ۲۴ - رخسار ترا لاله و گل بار که داد
شماره ۲۷ - چون مساعد شد زمان و چون موافق گشت یار
شماره ۵۶۱ - ابر آمد و کرد پر گهر دامن گل
شماره ۴۹ - از وقت صبح هست دلم را صفای صبح
شماره ۳۳۱ - بفشه چون ز بناگوش یار برخیزد
شمارهٔ ۱ - فی مدح قاسم بن الحسن و رثائه علیهماالسلام
غزل ۳۸۹ - ز تازه شاخه گلی خانه ام گلستان بود
شمارهٔ ۴ - و نیز در مدح ابوالمظفر شاه جهان
شماره ۴۲۹ - روی تو فروغ آفتابست به لطف
شمارهٔ ۲۲ - در میلاد سعادت بنیاد امام زمان علیه السلام
شماره ۱۵۷ - ای از نظاره ی تو خجل آفتاب صبح
شماره ۶۵ - سروِ بالای تو در عالم خوبی علم است
شماره ۱۱۶ - باز از قدم گل چمن پیر جوان شد