شعر طبیعت‌گرا

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۸۱ - مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنان صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۱۳ - به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدن صائب تبریزی متفرقات شماره ۱۸۷ - ناله بلبل به بال شیون ما می پرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۱۲ - گل به تماشای چمن می رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۹۵۱ - آمد بهار و سرو بر آراست قامتی مسعود سعد سلمان مسمطات شمارهٔ ۳ - مدح ملک ارسلان جامی تحفة‌الاحرار بخش ۲۱ - صحبت سیم با پیر حقیقت بین و یافتن مرید گوهر مقصود از حقه حق الیقین عنصری بلخی رباعیات شماره ۲۴ - رخسار ترا لاله و گل بار که داد ازرقی هروی قصاید شماره ۲۷ - چون مساعد شد زمان و چون موافق گشت یار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۶۱ - ابر آمد و کرد پر گهر دامن گل همام تبریزی غزلیات شماره ۴۹ - از وقت صبح هست دلم را صفای صبح حزین لاهیجی غزلیات شماره ۳۳۱ - بفشه چون ز بناگوش یار برخیزد غروی اصفهانی مدایح و مراثی قاسم بن الحسن علیهماالسلام شمارهٔ ۱ - فی مدح قاسم بن الحسن و رثائه علیهماالسلام کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۸۹ - ز تازه شاخه گلی خانه ام گلستان بود کلیم کاشانی قصاید شمارهٔ ۴ - و نیز در مدح ابوالمظفر شاه جهان ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۴۲۹ - روی تو فروغ آفتابست به لطف محیط قمی هفت شهر عشق شمارهٔ ۲۲ - در میلاد سعادت بنیاد امام زمان علیه السلام بابافغانی غزلیات شماره ۱۵۷ - ای از نظاره ی تو خجل آفتاب صبح خیالی بخارایی غزلیات شماره ۶۵ - سروِ بالای تو در عالم خوبی علم است خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۱۶ - باز از قدم گل چمن پیر جوان شد