شعر عارفانه

ابن یمین فَرومَدی غزلیات شماره ۳۱۳ - زلف مشکین بر بنا گوش چو سیم افکنده ئی سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۵۴ - مگر افتد گذارش سوی آن گل جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۶۸ - اشک حسرت روشنی افزای چشم تر بس است جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۹ - گل داغ سر پرشور سودا عالمی دارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۳۰ - ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی قاسم انوار غزلیات شماره ۵۸۳ - ای کمالت نعت عزت در جهان انداخته اسیر شهرستانی غزلیات شماره ۵۹۸ - خرم کسی که دل به غمت شاد می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۵ - نیمه شب زلف را در سایه مه تاب دادی مجیرالدین بیلقانی قطعات شماره ۷۱ - ای کلک تو بر عروس کاغذ طغرل احراری غزلیات شماره ۶ - نزهت کویت برد رونق گلزار را طغرل احراری غزلیات شماره ۲۷۹ - قدر مسیحا برد لعل سخندان او طغرل احراری غزلیات شماره ۲۸۲ - برد دلم را ز ره زلف سمنسای او واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲۹ - ز گلشن چون براه آن سرو قد لاله رو افتد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۲ - یارب بدست ما که داد امشب گریبان ترا بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲ - ز بو به چین شکنی قدر ناف آهو را بلند اقبال غزلیات شماره ۴۲۶ - باز بر رخ مشکین را پریشان کرده ای امیر پازواری ده و بیشتر از ده‌بیتی‌ها شماره ۱۴ - مِنْ مِهْرِ تِرِهْ دٰارْمِهْ دِلِ مییُونْ مَشْتْ