شعر عارفانه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۶۰ - چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۰۴ - بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده صائب تبریزی متفرقات شماره ۲۷۹ - نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد صائب تبریزی متفرقات شماره ۴۹۵ - جلوه ای مستانه زان گلگون قبا می خواستم صائب تبریزی متفرقات شماره ۶۱۲ - قیامت را به رفتار آورد سرو روان تو امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۶۱ - روی خوبت دلبری را پایه ای است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۲۲ - بتم چو روی سوی خانه کتاب آرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۶۴ - نام سرچشمه حیوان چه بری با دهنش؟ مسعود سعد سلمان قصاید شمارهٔ ۱۲۴ - باز در ستایش او ابن حسام خوسفی غزلیات غزل ۱۴۴ - بی نیازی از نیاز ما چه استغناست این هلالی جغتایی غزلیات غزل ۴۲۰ - سحرگاهان که چون خورشید از منزل برون آیی امیر معزی قصاید شماره ۵۳ - ای دلبری که زلف تو دام است و چنبرست امیر معزی قصاید شماره ۱۵۹ - چو آفتاب و مَه است آن نگار سیمین‌بر امیر معزی قصاید شماره ۴۵۶ - ای زلف دلبر من پربند و پرشکنی ابن حسام خوسفی ترکیبات مناقب هفت گل در مدح امام زمان (عج) کمال‌الدین اسماعیل قصاید شمارهٔ ۷۳ - و قال ایضآ یمدحه قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۵۶ - یار تو غم اندوخته‌ای می‌باید کمال خجندی غزلیات شماره ۱۵۸ - دل ملک تو شد نوبت لطف است و عنایت کمال خجندی غزلیات شماره ۵۵۵ - هیچ آن دهان شیرین کس را عیان نباشد حزین لاهیجی غزلیات شماره ۵۰۰ - شراب اشک تلخم، چاشنی از نقل تر گیرد