غزل ۶۵۶۰ - چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاه
غزل ۶۶۰۴ - بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده
شماره ۲۷۹ - نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد
شماره ۴۹۵ - جلوه ای مستانه زان گلگون قبا می خواستم
شماره ۶۱۲ - قیامت را به رفتار آورد سرو روان تو
شماره ۲۶۱ - روی خوبت دلبری را پایه ای است
شماره ۹۲۲ - بتم چو روی سوی خانه کتاب آرد
شماره ۱۱۶۴ - نام سرچشمه حیوان چه بری با دهنش؟
شمارهٔ ۱۲۴ - باز در ستایش او
غزل ۱۴۴ - بی نیازی از نیاز ما چه استغناست این
غزل ۴۲۰ - سحرگاهان که چون خورشید از منزل برون آیی
شماره ۵۳ - ای دلبری که زلف تو دام است و چنبرست
شماره ۱۵۹ - چو آفتاب و مَه است آن نگار سیمینبر
شماره ۴۵۶ - ای زلف دلبر من پربند و پرشکنی
مناقب هفت گل در مدح امام زمان (عج)
شمارهٔ ۷۳ - و قال ایضآ یمدحه
شماره ۳۵۶ - یار تو غم اندوختهای میباید
شماره ۱۵۸ - دل ملک تو شد نوبت لطف است و عنایت
شماره ۵۵۵ - هیچ آن دهان شیرین کس را عیان نباشد
شماره ۵۰۰ - شراب اشک تلخم، چاشنی از نقل تر گیرد