قصیدهٔ شمارهٔ ۹۳ - در مدح صدر اجل ضیاء الدین منصور
قصیده ۹۵ - بضیاء دولت و دین خواجهٔ جهان منصور
غزل ۱۳۹ - نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟
غزل ۳۴۶ - در هر ولایتی ز شرف نام ما رود
غزل ۱۸۲ - شاید که به درگاه تو عمری بنشینم
غزل ۱۸۷ - من آن قلاش و رند بینوایم
رباعی ۶۳۱ - یا سرکشی سپهر را سرکوبی
غزل ۴۵۷ - پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان
غزل ۲۱ - شبی ز تیرگی دل سیاه گشت چنان
شماره ۸۳ - آه! ازین جور بد زمانهٔ شوم
رباعی ۶۰ - پایی که ز بند عالمی بیرونست
رباعی ۱۴۷ - با آنکه زمانه جز بدی نسگالد
تکبیت ۶۶۳ - مرا ز یاد تو برد و ترا ز خاطر من
شماره ۲۲ - تا کی بینم به هر دمی تیماری
شماره ۴۰ - میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در شكایت از روزگار
برف پیری
آسیای زمانه
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۶ - در ستایش جناب جلالت مآب میرزا کاظم نظام الملک دام مجده گوید
غزل ۴۵ - تا به شکار رفتهای گشته دلم شکار غم