بخش ۴۷ - الا ای برآورده چرخ بلند
غزل ۴۵۰ - روزگاریست که ما را نگران میداری
غزل ۶۷ - فریاد من از فراق یار است
غزل ۲۸۲ - مرا چو آرزوی روی آن نگار آید
غزل ۵۴۱ - مگر دگر سخن دشمنان نیوشیدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۷ - معروفی بود زن سلیطهای داشت او را به قاضی برده بود و رنج مینمود در حق وی گوید
غزل ۷۲ - ای همنفسان بودن و آسودن ما چیست
قصیده ۱۵۳ - گر مستمند و با دل غمگینم
شماره ۴ - غرابا مزن بیشتر زین نعیقا
غزل ۳۸ - چه نشینم که فتنه بر پای است
غزل ۱۹۹ - روز عمرم در شب افتاده است باز
غزل ۲۱۴ - از دهر غدر پیشه وفائی نیافتم
شماره ۱۷۹ - ای نیش به دل زین فلک سفله نواز
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - وگر بنالم گویند ژاژ میخاید
غزل ۸ - جانا به جان رسید ز عشق تو کار ما
غزل ۱۰۹ - جانا دلم از غمت به جان آمد
غزل ۱۳۷ - من آن نیم که مرا بیتو جان تواند بود
غزل ۱۴۴ - وصلت به آب دیده میسر نمیشود
غزل ۱۴۸ - ز هجران تو جانم میبرآید
غزل ۱۸۰ - مست از درم درآمد دوش آن مه تمام