بخش ۳۴ - رفتن گل از باغ واندوه ریاحین
شماره ۳۵ - ای ساحت قدس همدان، ای چمن عشق
شمارهٔ ۳ - دو منظره
شماره ۷ - شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلاله را
شماره ۱۰ - آن روز کزان طره به رخ بست شکن را
شماره ۴۰ - بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد
شماره ۴۱ - بتم چو طره به رخسار خود فشان میکرد
شماره ۷۰ - مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است
شماره ۳ - نمی دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟
شمارهٔ ۱۲ - در مدح شیر کردگار حیدر کرّار علی (ع)
شمارهٔ ۱۶ - در مدح وزیر نظام الدین
شمارهٔ ۵۷ - در مدح فخر الدین احمد
شمارهٔ ۶۵ - در مدح بهاء الدین بن سعدالدوله
شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح محمد بن علی
شمارهٔ ۱۵۲ - در مدح نصیرالدین احمد
شمارهٔ ۱۷۳ - در مدح سعدالملک
شمارهٔ ۵ - بوی بنفشه
شمارهٔ ۱ - در مدح افتخار دین علی
شمارهٔ ۶ - قطعه
شمارهٔ ۵ - عالم سعد، احمد مسعود