طبیعت‌گرایی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

جیحون یزدی مسمطات شمارهٔ ۱۵ - در ولادت باسعادت در درج اصطفا حضرت خاتم انبیا علیه آلاف التحیه و الثنا جیحون یزدی مسمطات شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت عیدنوروز و منقبت اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام گوید جیحون یزدی مسمطات شمارهٔ ۲۴ - در تهنیت عید صیام جیحون یزدی غزلیات شماره ۷ - دلت آن به که به هم چشمی چشم تو نکوشد جیحون یزدی رباعیات شماره ۱۴ - دِهْ سرخ‌مِیی کَز تُتُقِ اَنوارش قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۳۹ - در مدح جوانی موفق الدین لقب که گویا سمت دبیری در عراق و خراسان داشته است گوید قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۴۷ - در مدح بهار و وصف نگار خود گوید قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۱۱۳ - در تفکر در آثار قدرت خدای تعالی و در موعظت و نصیحت گوید لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان دره سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۴ - کوه پهلو بر زمین ماند ز بار درد ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۱ - در دل ما گر نمی آیی به چشم ما بیا سیدای نسفی غزلیات شماره ۶۲ - به گلشن چون برافروزد ز می رخسار چون گل را سیدای نسفی غزلیات شماره ۷۸ - ز چشمم قمریان دارند تعلیم پریدن‌ها سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۹ - پیرم و بار گران بر کف عصا باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۹ - پی صید افگنی بیرون شد از بزم شراب امشب سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۸ - بیا و باده کش ای محتسب به پای قدح سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۹ - به جستجوی تو بیرون شد از چمن گل سرخ سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷۵ - در گلستان بی‌تو اشک از چشم بلبل می‌چکد سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۱۷ - قبای لاله گون در بر چو آن سرو روان آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۴۵ - به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید