شمارهٔ ۱۵ - در ولادت باسعادت در درج اصطفا حضرت خاتم انبیا علیه آلاف التحیه و الثنا
شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت عیدنوروز و منقبت اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام گوید
شمارهٔ ۲۴ - در تهنیت عید صیام
شماره ۷ - دلت آن به که به هم چشمی چشم تو نکوشد
شماره ۱۴ - دِهْ سرخمِیی کَز تُتُقِ اَنوارش
شمارهٔ ۳۹ - در مدح جوانی موفق الدین لقب که گویا سمت دبیری در عراق و خراسان داشته است گوید
شمارهٔ ۴۷ - در مدح بهار و وصف نگار خود گوید
شمارهٔ ۱۱۳ - در تفکر در آثار قدرت خدای تعالی و در موعظت و نصیحت گوید
شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان دره
شماره ۲۴ - کوه پهلو بر زمین ماند ز بار درد ما
شماره ۵۱ - در دل ما گر نمی آیی به چشم ما بیا
شماره ۶۲ - به گلشن چون برافروزد ز می رخسار چون گل را
شماره ۷۸ - ز چشمم قمریان دارند تعلیم پریدنها
شماره ۹۹ - پیرم و بار گران بر کف عصا باشد مرا
شماره ۱۰۹ - پی صید افگنی بیرون شد از بزم شراب امشب
شماره ۱۶۸ - بیا و باده کش ای محتسب به پای قدح
شماره ۱۶۹ - به جستجوی تو بیرون شد از چمن گل سرخ
شماره ۱۷۵ - در گلستان بیتو اشک از چشم بلبل میچکد
شماره ۲۱۷ - قبای لاله گون در بر چو آن سرو روان آید
شماره ۲۴۵ - به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید