شمارهٔ ۲۱ - ای بلبل خیل تو طربناک
شمارهٔ ۲۶ - جلال الدین کیست؟
شمارهٔ ۳۶ - روز از ما بگریخت
شماره ۴۶ - کتابت کی تواند داد داد بیقراران را
شماره ۸۰ - ها مژده که جانانه خرامید به صحرا
شماره ۹۵ - امشب ز فرقت تو دلم چون چراغ سوخت
شماره ۱۴۲ - ز عکس زلف تو آیینه سنبلستانست
شماره ۱۶۰ - مگو ز عقل که دام فریب خودراییست
شماره ۲۱۹ - رسید موسم نوروز و روزگار شکفت
شماره ۲۴۶ - به گلشن چون روی مرغ از نوا خاموش میگردد
شماره ۲۶۰ - به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد
شماره ۲۷۰ - عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
شماره ۲۷۲ - چمن بیتو فیض هوایی ندارد
شماره ۲۸۵ - گر نسیم صبحگاهی گلستان میپرورد
شماره ۲۸۶ - لعلت که باغ خنده ازو آب میخورد
شماره ۳۰۲ - عجب ار درین بهاران گل و لاله بار گیرد
شماره ۳۱۱ - صبح بلبل به نوا برخیزد
شماره ۳۱۳ - جو آید در چمن از عندلیبان شور برخیزد
شماره ۳۲۰ - تا کی چنینم از مژه خون جگر چکد
شماره ۳۷۱ - ز قال رفتهام از دست، حال تا چه کند