طبیعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۹۰ - که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۰۵ - رخی به شبنم می همچو برگ لاله بده صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۱۱ - بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۱۲ - روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۳۵ - از ناله نسیمیش به بستان نرسیده صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۳۶ - تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۴۰ - عشق اختیار دل را از دست ما گرفته صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۴۵ - به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۶۱ - ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه ای صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۸۴ - چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۹۰ - دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۱۰ - گر چه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۱۳ - ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۲۱ - گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۳۶ - خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۳۹ - چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۴۰ - نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۵۵ - زمین از دامن تر عالم آب است پنداری صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۶۶ - از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۷۶ - ز جویای سخن گر این چنین گردد جهان خالی