طبیعت

جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۴۰ - از رفتنت خوشی ز چمن دور می شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۴۵ - کباب خود دلم را شعلهٔ آواز او دارد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۴۹ - پیش رخت مراست دل داغ داغ بند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۵۰ - سرو نازم چون بی گلگشت در رفتار شد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۷۷ - نه تنها بی تو رنگ از روی گل آزاد برخیزد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۹۱ - رنگ حسن گل رخان هند را چون ریختند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۹۸ - زجوش ناز دندانت در نایاب را ماند جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۵ - از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آرد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۲۸ - غنچه در صحن چمن دل را نه آسان واکند جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۳۱ - گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۳۹ - چو از فکر کام تو حاصل شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۴۳ - بلبلی نیست دل خسته که نالان نشود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۷۹ - لب خندان به تو ای غنچه دهن بخشیدند جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۰۴ - ز رنگ چهره ام بوی بهار درد می آید جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۱۱ - فصل بهاران شده ساغر بگیر جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۲۰ - از گل داغ جنون دارم بهاری در نظر جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۲۳ - پای هر نخلی که بوسیدم به دوران بهار جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۲۷ - آب از گداز دل نخورد سرو آه اگر جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۳۵ - آمدی مستانه و گل گل طرب دارد بهار جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۳۶ - دلم از هجر تو خون است امروز