طبیعت

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۱۲ - ز گریه دل پر و لب همچو غنچه خندان است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۴۷ - گر چو گل در کف ما جام می صبحگهی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۴ - پیری خزان تازه بهار جوانی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۹ - تا بر گل تو سنبل پر خم دمیده است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۵ - چنین حسن و ملاحت با ملک نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۱۸ - هوا خوش است و مرا بی رخ تو دل خوش نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۳۹ - گفتی چمن بوقت گل ای همنفس خوش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۴۹ - نوبهار آمد چو گل رخها ز می خواهد شکفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۴ - برقی که ز نعل فرس سیم تنی خاست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۶۴ - باغبان، آنسرو اگر برطرف جو خواهد نشست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۹۳ - سرو من برق صفت آمد و چون باد برفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۷۷ - وصل ما یکنفس از روی نکویی باشد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۶۲ - ابر نوروزی چو گل را بر ورق شبنم زند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۹۱ - افغان که درد ما بدوا کم نمی شود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۰۱ - هر که فکر از برق آه عاشق مسکین کند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۰۴ - چو نافه تا جگرم غرق خون نخواهد شد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۴۴ - نسیم باد بهارم بهوش می آرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۵۴ - کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۸۶ - دنیا همه هیچ است و وفا هیچ ندارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۷۰ - دی نظر دیده بر آن نعل سم توسن کرد