غزل ۳۶۸ - دل پیش تو و دیده به جای دگرستم
غزل ۲۴۶ - نگارا، گر چه از ما برشکستی
شماره ۴۱ - ای برده گل رازقی از روی تو رشک
شماره ۱۹۲۸ - عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگران
شماره ۱۵۰ - بار دیگر ز که می آموزی
شمارهٔ ۱۲۹ - ایضا له
شماره ۳۲ - با عشق تو در جهان غم نان که خورد؟
شماره ۱۹۰ - دلم ز روز بد خویش ماتمی دارد
شماره ۲۱۶ - پیاله گیر که عذر شراب بی نمک است
شماره ۵۲ - ای خواجه ترا چه پیرهن می باید؟
شماره ۴۵ - صد فکر اثر ز طاعتم بردارد
شماره ۳ - چه شد ار شد پدری یا پسری میآید
شمارهٔ ۷ - به خواهش میرزا جعفر در ری نگاشته است
شماره ۲۹۷ - مرا محروم از آن آستان کردی نکو کردی
شمارهٔ ۸ - این ابیات را وقتی که از نردبان افتاده و پایش شکسته برای بعضی از دوستان خود فرستاده و شکایت از درد پا و اظهار ملال از فراق آن دوست کرده
بخش ۱۱۷ - نصیب ما ز می لعل دوست گشته خمار
انقلاب ادبی