طنز

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۰۲ - آن خواجه که کم باد ز عالم نامش ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۱۶ - گفتی که چرا بداخترت میگفتم اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۱۰۵ - سرگردانان راه دل بسیارند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۶۵ - ساقیا می که سلخ شبان است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۶۶ - خط نیست این به گرد گلت، سبزه ی تری ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۸۴ - برگ عیشی قسمت ما نیست در بستان هند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۵۶ - ماند ای شیخ، که مانی به ابابیل سفید سلیم تهرانی قطعات شمارهٔ ۳۹ - هجو کاتب سلیم تهرانی رباعیات شماره ۸۷ - ای ساغر می اگر گهر می بودی جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۵ - ای خواجه که بسیار خوری چون تو کم است جویای تبریزی رباعیات شماره ۴۵ - حرصت ای شیخ ذوق بریان دارد جویای تبریزی رباعیات شماره ۹۷ - انگار که بیش از همه شد ثروت تو اهلی شیرازی قطعات شماره ۱۸ - نفس مدعی که کون خر است اهلی شیرازی قطعات شماره ۶۱ - چو کوی محتسب ترکان نشین شد اهلی شیرازی قطعات شماره ۶۳ - مرا ملا معین کردنی دوش اهلی شیرازی قطعات شماره ۱۱۰ - نشستم زیر تیغ مردکی دلال در حمام غالب دهلوی رباعیات شماره ۱۰۳ - ای آن که به راه کعبه رویی داری عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۲ - از تغزلات عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۷۲ - در تغزل عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۹۳ - قطعه