شماره ۱۰۲ - آن خواجه که کم باد ز عالم نامش
شماره ۱۱۶ - گفتی که چرا بداخترت میگفتم
شماره ۱۰۵ - سرگردانان راه دل بسیارند
شماره ۲۶۵ - ساقیا می که سلخ شبان است
شماره ۲۶۶ - خط نیست این به گرد گلت، سبزه ی تری ست
شماره ۴۸۴ - برگ عیشی قسمت ما نیست در بستان هند
شماره ۶۵۶ - ماند ای شیخ، که مانی به ابابیل سفید
شمارهٔ ۳۹ - هجو کاتب
شماره ۸۷ - ای ساغر می اگر گهر می بودی
شماره ۲۵ - ای خواجه که بسیار خوری چون تو کم است
شماره ۴۵ - حرصت ای شیخ ذوق بریان دارد
شماره ۹۷ - انگار که بیش از همه شد ثروت تو
شماره ۱۸ - نفس مدعی که کون خر است
شماره ۶۱ - چو کوی محتسب ترکان نشین شد
شماره ۶۳ - مرا ملا معین کردنی دوش
شماره ۱۱۰ - نشستم زیر تیغ مردکی دلال در حمام
شماره ۱۰۳ - ای آن که به راه کعبه رویی داری
شمارهٔ ۲ - از تغزلات
شمارهٔ ۷۲ - در تغزل
شمارهٔ ۹۳ - قطعه