طنز

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

حافظ غزلیات غزل ۱۸۰ - ای پسته ی تو خنده زده بر حدیث قند حافظ غزلیات غزل ۲۹۸ - مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق مولوی غزلیات غزل ۶۶۱ - بیا ای زیرک و بر گول می‌خند مولوی غزلیات غزل ۱۰۲۶ - گر چه نه به دریاییم دانه‌ی گهریم آخر مولوی غزلیات غزل ۱۳۶۲ - گچکنن اغلن هی بزه گلگل مولوی غزلیات غزل ۱۷۵۲ - کون خر را نظام دین گفتم مولوی غزلیات غزل ۱۸۱۳ - کو خر من؟ کو خر من؟ پار بمرد آن خر من مولوی غزلیات غزل ۲۱۳۷ - آن کون خر کز حاسدی، عیسی بود تشویش او مولوی غزلیات غزل ۲۴۹۶ - خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند می‌دهی؟ مولوی غزلیات غزل ۲۵۱۰ - مرا پرسید آن سلطان، به نرمی و سخن خایی مولوی غزلیات غزل ۲۶۲۲ - ای خواجه تو چه مرغی؟ نامت چه؟ چرا شایی؟ مولوی دفتر اول بخش ۱۴۱ - کبودی زدن قزوینی بر شانه‌گاه صورت شیر و پشیمان شدن او به سبب زخم سوزن مولوی دفتر دوم بخش ۵۸ - خواندن محتسب مست خراب افتاده را به زندان مولوی دفتر سوم بخش ۲۱ - آمن بودن بلعم باعور کی امتحانها کرد حضرت او را و از آنها روی سپید آمده بود مولوی دفتر سوم بخش ۶۹ - دیدن زرگر عاقبت کار را و سخن بر وفق عاقبت گفتن با مستعیر ترازو مولوی دفتر چهارم بخش ۶۰ - حکایت آن فقیه با دستار بزرگ و آنک بربود دستارش و بانگ می‌زد کی باز کن ببین کی چه می‌بری آنگه ببر مولوی دفتر چهارم بخش ۸۵ - شخصی به وقت استنجا می‌گفت اللهم ارحنی رائحة الجنه به جای آنک اللهم اجعلنی من التوابین واجعلنی من المتطهرین کی ورد استنجاست و ورد استنجا را به وقت استنشاق می‌گفت عزیزی بشنید و این را طاقت نداشت مولوی دفتر پنجم بخش ۱۰۵ - حکایت آن مخنث و پرسیدن لوطی ازو در حالت لواطه کی این خنجر از بهر چیست گفت از برای آنک هر کی با من بد اندیشد اشکمش بشکافم لوطی بر سر او آمد شد می‌کرد و می‌گفت الحمدلله کی من بد نمی‌اندیشم با تو «بیت من بیت نیست اقلیمست هزل من هزل نیست تعلیمست» ان الله یستحیی ان یضرب مثلا ما بعوضة فما فوقها ای فما فوقها فی تغییر النفوس بالانکار ان ما ذا ا راد الله بهذا مثلا و آنگه جواب می‌فرماید کی این خواستم یضل به کثیرا و یهدی به کثیرا کی هر فتنه‌ای هم‌چون میزانست بسیاران ازو سرخ‌رو شوند و بسیاران بی‌مراد شوند و لو تاملت فیه قلیلا وجدت من نتایجه الشریفة کثیرا مولوی دفتر پنجم بخش ۱۴۰ - حکایت جوحی کی چادر پوشید و در وعظ میان زنان نشست و حرکتی کرد زنی او را بشناخت کی مردست نعره‌ای زد مولوی دفتر پنجم بخش ۱۴۸ - حکایت مات کردن دلقک سید شاه ترمد را