عاشقانه

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۹ - زین گلستان همه سودم به زیان می ماند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۶ - بی نصیب از باغ وصلش بر نمی آید دلم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۸ - بر نمی تابد دلم، پس مانده پرویز را طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۰ - پیغام نگار ما نیامد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۳ - از گردش یک چشم تو، پیمانه صد غم می خورد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۴ - آیینه از رخ تو گل تازه می کشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۵ - دل به امید عشق او، تن به هوس نمی دهد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۶ - ز رخ، چشم تو مستی در بهشت افتاده را ماند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۴۹ - کی ز بیداد تو، عاشق به کسی داد کند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۲ - هر کجا گلشن حسن تو گشاید در فیض طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۷ - گل گل رخ تو از قدح مل شکفته شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۹ - گل به کاخ غنچه برگردید، تا روی تو دید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۱ - زلفی که بر زبان و دل شانه بگذرد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۲ - بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۳ - بدین سان رخ ز من گر آن گل بدخو بگرداند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۴ - ز شور جلوه گاهش می توان یافت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۵ - در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۸ - گل خورشید اگر گلدسته می شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۷۶ - در شب وصل، نمایان شدن صبح فراق طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۸۰ - بر سر تردامنی، دوزخ ز جانم تاب برد