عاشقانه

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۵ - ای حسن تو سرچشمه غوغای قیامت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۰ - بی زلف سیه، دلبری از خال نیاید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۰ - امشب قدح از شراب خالی ست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۱ - دیدم به جانبش، ز حیا روی خود گرفت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۲ - نیست از دست نکویانم زبان و دل یکی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۳ - از من بیمار حسرت، برگ آسایش مجوی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۴ - روز حساب را شب زلفت علامت است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۵ - غزل عاشقانه باید گفت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۶ - گفت می آیم گرت جان بر لب آید ز انتظار طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۸ - زلف تو، موج بحر پریشانی من است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۰ - از وعده وصل تو وفا را خبری نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۱ - بر گوش زد نسیمم، صوتی که نیشکر داشت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۳ - بی فرات کرشمه ات در باغ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۰ - رویت ز عرق همچو گل تازه در آب است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۱ - شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۲ - پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۵ - زلف با قامت او، تا به کمر همراه است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۴ - صبا چو بگذرد از ما، ز داغ گل بیز است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۷ - چه سان به نامه عاشق سرش فرود آید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۹ - مو به مو حال دلم را زلف او با شانه گفت