غزل ۶۳۴ - ای که به حسن قامتت سرو ندیدهام سهی
غزل ۶۳۷ - ندانم از من خسته جگر چه میخواهی
رباعی ۲ - عشاق به درگهت اسیرند بیا
رباعی ۱۹ - آن سست وفا که یار دل سخت منست
رباعی ۵۴ - گفتم شب وصل و روز تعطیل آمد
رباعی ۹۲ - ای بیتو فراخای جهان بر ما تنگ
رباعی ۱۰۳ - مندیش که سست عهد و بدپیمانم
رباعی ۱۰۴ - من بندهٔ بالای تو شمشاد تنم
رباعی ۱۰۹ - خیزم قد و بالای چو حورش بینم
رباعی ۱۲۸ - ای بیرخ تو چو لالهزارم دیده
رباعی ۱۴۴ - ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
رباعی ۱۴۶ - گر دولت و بخت باشد و روزبهی
حکایت در معنی تحمل محب صادق
حکایت در معنی غلبه وجد و سلطنت عشق
حکایت در معنی عزت محبوب در نظر محب
حکایت مجنون و صدق محبت او
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - تغزل در ستایش شمسالدین محمد جوینی صاحب دیوان
رباعی ۴۷ - ای یار کجایی که در آغوش نهای
و له فیالغزل
و له ایضا