غزل ۱۲۷ - روشنی طلعت تو ماه ندارد
غزل ۱۲۸ - نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
غزل ۱۳۷ - دل از من برد و روی از من نهان کرد
غزل ۱۳۹ - رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
غزل ۱۴۰ - دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
غزل ۱۵۳ - سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد
غزل ۱۵۹ - نقد صوفی نه همه صافی بیغش باشد
غزل ۱۶۰ - خوش است خلوت اگر یار یار من باشد
غزل ۱۶۳ - گل بی رخ یار خوش نباشد
غزل ۱۸۰ - ای پسته ی تو خنده زده بر حدیث قند
غزل ۱۸۱ - بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند
غزل ۱۹۲ - سرو چمان من چرا میل چمن نمیکند
غزل ۱۹۵ - غلام نرگس مست تو تاجدارانند
غزل ۲۰۴ - یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود
غزل ۲۰۷ - یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
غزل ۲۱۱ - دوش میآمد و رخساره برافروخته بود
غزل ۲۱۴ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود
غزل ۲۳۵ - زهی خجسته زمانی که یار بازآید
غزل ۲۳۶ - اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید
غزل ۲۳۷ - نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید