غزل ۲۲۳ - زاهد از صومعه زنهار که بیرون نروی
غزل ۲۲۸ - باز بوی گل مرا دیوانه کرد
غزل ۲۳۰ - باد آمد و زان سرو خرامان خبرآورد
غزل ۲۳۵ - چون عاشق صادق شدی ایمن منشین زانک
غزل ۲۳۹ - کجاست ساقی بیدار بخت و خواب آلود
غزل ۲۴۲ - آتش همگی گلست و ریحان
غزل ۲۵۳ - شوم فدای جمالی که گر هزاران سال
غزل ۲۵۴ - دانم ای دوست که در خانه شرابت باشد
غزل ۲۵۵ - دلی کز نیکوان دردی ندارد
غزل ۲۵۷ - ترک عاشق کش من ترک جفا خوش باشد
غزل ۲۶۴ - وفا در نیکوان چندان نباشد
غزل ۲۶۶ - در مجلس وصالت دریا کشند مستان
غزل ۲۶۸ - چند تن در مسجد و دل گرد کوی شاهدان
غزل ۲۷۳ - ساربان خیمه به صحرا زدوانیم عجب است
غزل ۲۷۴ - ای آنکه ز دردت خبری نیست مکن عیب
غزل ۲۷۷ - خرد و صبر سر خویش گرفتند و شدند
غزل ۲۸۳ - ز اهل عقل نپسندد خردمند
غزل ۲۹۱ - آسان شود این مشکل درویش تو امشب
غزل ۲۹۳ - ز چشم کافرت کز غمزه لشکر میکشد هر سو
غزل ۲۹۵ - مبصران که مزاج جهان شناختهاند