غزل ۳۵۹ - در کین گشاد چشمت به خیال خود بگو تا
غزل ۳۶۹ - هنگام گلست باده باید
غزل ۳۷۲ - یارب که می خوش دلیت باد گوارا
غزل ۳۷۴ - دهند پند که بازآ من آن مجال ندارم
غزل ۳۸۱ - ای همرهان که اگه از آن رفتهٔ منید
غزل ۳۹۲ - بهانه می طلبند اهل دل که جان بدهند
غزل ۴۰۰ - تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز
غزل ۴۰۴ - به راه کعبه که از هر طرف کمین گاهی است
غزل ۴۰۹ - خوانمش در جان و گوید خانهٔ من نیست این
غزل ۴۱۵ - گر ای نسیم ترا ره دهند درحرمش
غزل ۴۳۴ - مطرب از نالهام چنان شد مست
غزل ۴۳۷ - رسید دوش ندایی از ین بلند رواق
غزل ۴۴۰ - در حریم کعبه روحانیون یعنی که دل
غزل ۴۴۴ - تا بخواند آیت عشق از خط مشکین یار
غزل ۴۴۸ - من که پا تابهٔ همت کنم از اطلس چرخ
غزل ۴۵۰ - من که پا تا بهٔ همت کنم از اطلس چرخ
غزل ۴۵۴ - تا کی به زبان طاعت و اندر دل جام
غزل ۴۷۷ - ترک دنیا کنم ار سوی خودم راه دهی
غزل ۴۸۰ - چند گویند که رسوا شدی از دامن چاک
غزل ۴۹۴ - سرو منی و ازدل بستان خودت خوانم