شماره ۲۲ - چینْ چینْ چییِهْ بِهْ گُوشِ بِنْ پیچ وُ تُو کِرْدْ؟
شماره ۲۳ - بِهْ عٰاشِقْ کُشی دُوسْتْ چِشْمُونْرِهْ سییُو کِرْدْ
شماره ۲۵ - دَرْآمُو بِهْ حَمُّومْ، خِدْرِهْ بٰا صَفٰا کِرْدْ
شماره ۲۶ - عَلَیْکِ سَلُومْ اُونْکِهْ دِلْ بُوبِهْ تِهْ دَرْدْ
شماره ۲۷ - سِهْ چِی بِهْ دَنی کِهْ دِلْ دَرْ آوَرِهْ دَرْدْ
شماره ۳۴ - اَمیرْ گِنِهْ: مِهْ مُونْگْوُ خُورِ بِرٰابِرْ!
شماره ۳۵ - دُوسْ بَدی مِرِهْ، دیمهٰاکِرْدی بِهْ دیوٰارْ
شماره ۳۶ - نَدوُنْمِهْ کی جٰادوُهٰا کِرْدِهْ بِهْ طُومٰارْ
شماره ۴۰ - گِلْ به اینْ خجیری نییِهْ وی اَوی خارْ
شماره ۴۵ - پِیْغومْ که ته جا رِسیمِهْ چُونِه ته کارْ؟
شماره ۴۹ - نٰاکِرْدی مِنٰا یاری، چیرهٰا گِنی وَسْ؟
شماره ۵۵ - گاهی مَسّهْ، گَهْ بیهوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْ
شماره ۵۷ - کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!
شماره ۶۵ - کَیْ دارمه تِماکه زاغْ بییِهْ به ته باغْ؟
شماره ۶۶ - امیر گِنِهْ: مه مونگ وُ خورْ گوهِر صافْ
شماره ۶۸ - امیر گِنِهْ: مِشکینْ کَمِنْهای ته زِلْفْ
شماره ۶۹ - هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
شماره ۷۳ - امیر گنه: هر روزْ، جنگَ ونه بو جنگْ
شماره ۷۴ - امیر گنه: مه دوستْ که مره کنه جنگ
شماره ۷۹ - اِما به بغدادْ سَختْ دکتیم چَل وُ وَلْ